Ten moment

 

Ten moment, gdy istnienie osiąga swoją pełnię,

gdy ja jestem, cała tutaj, w tej jednej chwili,

w smaku soczystego pomidora zerwanego prosto z krzaka,

w iskrze olśnienia, gdy wszystko staje się jasne,

w przelotnym uścisku naszych dłoni gdy brak czasu na słowa.

 

Przeżyć życie do końca to nie znaczy długo. To przeżyć

choćby jedną chwilę na wskroś, w całkowitym

zanurzeniu w czasie, gdy byt nie ma dna, ale

rozciąga się we wszechwymiarach, przekraczając

siebie. I wtedy móc powiedzieć: jestem.

 

Ten moment ukryty jest w każdym czasie, wystarczy

uchwycić go, zakotwiczyć w sobie, by istniał już

na zawsze. Poza czasem. We mnie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s