Spotkanie z Bogiem

Spotkanie z Bogiem żywym we własnym życiu najczęściej bywa doświadczeniem na granicy poznania, tak ulotnym i nieuchwytnym, że wymyka się jakimkolwiek wyrażeniom. A jednak wystarczy ta chwila, może błysk słońca wynurzającego się zza chmur, może trzepot skrzydeł motyla albo niespodziewane uderzenie serca, by czuć i wiedzieć, że cała reszta życia zamyka się w tej chwili, która przemienia wszystko. Dotyk Boga, niemal niedostrzegalny przemienia całe istnienie. Może to być tylko ta jedna chwila w całym życiu, ale ta właśnie chwila jest wieczna, bo objawił się w niej człowiekowi odwieczny Bóg. Pozostaje ona zapisana w sercu, niemożliwa do zapomnienia, choć możliwa do wyparcia i zanegowania. Ale nawet wówczas człowiek pozostaje na zawsze przez Boga dotnięty – może z Nim walczyć, ale nie może Go zapomnieć. Cała nasza wiara może być tylko i wyłącznie powrotem do tej ulotnej chwili, może być rozbudzaniem w sobie wciąż na nowo owego dotyku, ożywianiem serca, które pragnie być dotykane i wypełniane po brzegi przez Miłość, która jako jedyna jest spełnieniem wszystkich ludzkich dążeń. Taka wiara jest ciemnością, w którą musi człowiek wejść, aby w sercu zrodziła się pewność, że owa Miłość jest i zbawia.

Nie ma innej drogi jak wyjść poza to, co dostrzegalne i zawierzyć temu, co ulotne i na tym oprzeć całe swoje życie. Tylko to jest drogą, która wiedzie do poznania Boga. Owo poznanie Boga, spotkanie Go, to pozwolenie by przeniknął mnie Jego wzrok i bym ja, przemieniona, mogła spojrzeć w Jego oblicze, w Jego naznaczoną ranami twarz.

Czy każdy z nas doświadcza w swoim życiu takiej chwili? Każdy. Wierzący, niewierzący. Żyd, Grek czy poganin, jak mówił św. Paweł. Każdy z nas został stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Ten obraz, to odbicie Bożego oblicza jest w nas od pierwszej chwili, ale w życiu może doświadczymy tylko ulotnej chwili, w której to oblicze nam się objawi. Wiara to jest zawierzenie tej jednej chwili, to wejście w ciemność poznania, w mrok wątpliwości, w której wszelka ludzka mądrość musi ustąpić przed Mądrością, która przewyższa wszystko inne. Wiara to paradoks, to miejsce, w którym dwie proste przecinają się i tworzą krzyż, a w tym krzyżu, w tym złączeniu przeciwności, naszych ludzkich ułomności i danej nam od Boga świętości, punkcie naszych zranień i uzdrowień, naszych wątpliwości i niezłomnej pewności Jego istnienia, tam odnajdujemy Prawdę. Tylko Bóg może objąć sobą wszelkie przeciwności, wszelkie paradoksy naszego istnienia. Tylko Jego Mądrość może połączyć słabość i moc, grzeszność i świętość, pewność i niepewność. Tylko Bóg objawić nam może tajemnicę naszego bytu. Czy wyjdziemy Mu naprzeciw? Czy zawierzymy aż do końca?

 

2 uwagi do wpisu “Spotkanie z Bogiem

  1. Pingback: Droga wiary | TU I TERAZ

  2. Pingback: Droga wiary | PIUM.pl

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s