Radość.

Jesteś, Panie, radością mojej duszy. Bez Ciebie jest tu ciemno i mroczno, ale Ty zapalasz światło i ciemność już nie jest tak straszna.

Jestem małą lampką oliwną, którą zapaliłeś. Był czas, że chciałam w samotności cieszyć się tym światłem, radować się Twą obecnością. Czy wstydziłam się Twego światła? Chciałam je schować pod korcem? Chyba tak. Wydawało mi się, że ciemność mej duszy jest zbyt mroczna i że odkrywając Twoje światło w niej płonące ukażę też światu własną ciemność.

Tylko że… światło rozświetla ciemność. Jedynie ukazując światu to światło pozwalam mu zabłysnąć w całej mojej duszy. Jeżeli zaś je schowam pod korcem to… znów pogrążę się w ciemności.

Dlatego nie mogę zatrzymać dla siebie łaski, którą mnie obdarzasz. Dlatego chcę wykrzyczeć całemu światu, że nie ma innego Boga poza Tobą, że jesteś Jedyny, Najukochańszy, Miłosierny, Wszechmogący, Słaby, Kochający, Cierpiący i czekający na naszą miłość. Pretensje całego świata skierowane są przeciw Tobie – że pozwalasz na cierpienie, że jesteś odległy, że nie pomagasz, a Ty jesteś tylko Żebrakiem czekającym na choćby cień naszej miłości. Prosisz, wołasz „Pragnę” i tym pragnieniem umierasz na krzyżu. Umierasz z Miłości.

Kocham Cię, Panie Jezu. I ja tym pragnieniem umieram z miłości, choć moja miłość jest jeszcze przez małe „m”. Jak mały zarodek rośnie we mnie jednak nowe Życie, by rodzić prawdziwą Miłość.

Jesteś radością mojej duszy. Ciepło Twej obecności rozświetla każdy mój dzień.

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s