Pachelbel na wyjście z kościoła

mojemu mężowi Echo drgających strun rozbrzmiewa dziesiątek lat, suniemy po kobiercu utkanym z naszych win, poranieni wrzecionem, spleceni w miłości bez tchu Nie możemy przystanąć, zatrzymać się, złapać w kadr błysku źrenic jak muśnięcia radości Nieświadomi grozy wzbudzonej dudnieniem w marmur posadzki suniemy w aksamitnej melodii Tylko echo powtarza historię niezapisaną, przyszłość ginącą w krużgankach … Czytaj dalej Pachelbel na wyjście z kościoła

ja matka

zmieniona w przestrzeń mieszczę w sobie   ty   jak glebogryzarka wyrywasz miąższ mego serca   miecz przenika głęboko wszczepiając we mnie twe cierpienie   jak gałązkę jabłoni   w promieniach słońca kwitną białe kwiaty

Są takie chwile

Są takie chwile, których nie da się zapomnieć do końca życia, które powracają jak film, wyświetlany przed oczyma duszy. Niektóre - gdy życie dochodziło swej pełni - porywają swym pięknem, a niektóre przejmują grozą do szpiku kości. Dla mnie na zawsze takimi chwilami pełnymi grozy pozostaną te, które przeżyłam w zeszłym tygodniu. Bo - choć … Czytaj dalej Są takie chwile

Odpowiedź dla Hioba

Dla większości z nas Księga Hioba jest jedną z bardziej tajemniczych Ksiąg Pisma Świętego i niejednokrotnie budzi też ona ogromny sprzeciw. Podnosi temat cierpienia i stawia najbardziej podstawowe pytanie o sens cierpienia. Ale czy właściwie rozumiemy jakiej ostatecznie udziela odpowiedzi? Ostatnio przeczytałam najlepszą chyba interpretację tej Księgi z jaką się zetknęłam. Znalazłam ja w dzienniku … Czytaj dalej Odpowiedź dla Hioba

Poezja o sobie

Czym jest poezja? Krzykiem duszy wydobytej Z mroku. Ten krzyk, zawsze pierwszy, przerażony, Wydobywa się z głębi moich trzewi, tam gdzie Uczucie ciepła i bezpieczeństwa, spowitego ciemnością Zderza się z jasnością dnia, rzeczywistości, która odziera Mnie ze złudzeń. Oślepiające światło razi do bólu dno Oka i mózg. Umysł miota się, próbując odnaleźć sens I złożyć w … Czytaj dalej Poezja o sobie

Adoracja. Bóg Piękny

Dobro i zło. Dwie wielkie kategorie, które zdają się zmagać w historii świata i w indywidualnych losach ludzkich. Tak. Każdy z nas zna to zmaganie. A jednak nie leżą one wcale na dwóch szalkach jednej wagi. Manichejski obraz świata to kłamstwo, które czyni z Boga, Stwórcy wszechrzeczy, tylko pionka - a choćby i generała - … Czytaj dalej Adoracja. Bóg Piękny